W świecie wirtualnej rzeczywistości. Część 1 – Doświadczenie

Zdjęcie royalty free z Fotolia

Dawniej, ze względu na ograniczenia technologii, wirtualność wpływała na „równoległy” świat, w którym możliwe było tworzenie awatarów i angażowanie się w grę pozorów, na której konwencję każdy uczestnik się zgadzał. Dziś wirtualność nie oznacza jedynie tego drugiego świata. Wirtualność może być przedłużeniem, przeżyciem i świadectwem tego właściwego. Jak?

Wszystko możliwe jest dzięki rozwojowi technologii. Dzięki urządzeniom, które angażują nasze zmysły możemy odczuć rzeczywistość w inny sposób – silniejszy lub zmodyfikowany. Oczywiście takie zapośredniczenie ma określone warunki. Ich spełnienie prowadzi do immersji czyli takiego doświadczenia rzeczywistości, które pozwoli pobudzić zmysły w sposób zbliżony do naturalnego. Dlaczego to takie ważne? Im lepsza jakość przedstawianej rzeczywistości (pod względem technicznym oraz merytorycznym) tym wyższa immersyjność, a co za tym idzie – tym mocniejsza reakcja i satysfakcja odbiorcy.

Wirtualizacja rzeczywistości może mieć szerokie zastosowania, o czym powiemy w kolejnych częściach cyklu. Dziś istotne jest zaznaczenie, że dotyka ona zarówno sfery rozrywkowej (gry, programy), jak i edukacyjnej (szkolenia, kursy edukacyjne) czy komercyjnej (reklamy). Krąg zastosowań wciąż pozostaje otwarty, ponieważ dzięki rozwojowi sprzętu i oprogramowania, technologią tą interesują się sektory militarne, medyczne i techniczne. Dla nas istotne jest jednak to, w jaki sposób każda z tych branż może ją wykorzystać. Właśnie dlatego warto powiedzieć o typologii istotnej dla pojmowania wirtualności. Świat wirtualnej rzeczywistości podzielić możemy na Augmented Reality (AR), Virtual Reality (VR) i Mixed Reality (MR). 

Retail, który nie sprzedaje „na siłę”. Showroom Lenovo & Motorola jako przykład doświadczeniowego brand store’u

Augmented Reality

O tego typu rzeczywistości głośno było parę lat temu, szczególnie w kontekście marketingu. Rzeczywistość rozszerzona, bo takie tłumaczenie możemy przyjąć, charakteryzuje się wirtualnym nawiązaniem do doświadczanej rzeczywistości. Elementy wirtualne są wtedy swego rodzaju nakładką na rzeczywistości, dzięki czemu pozwalają na pełne doświadczenie zmysłami i rozwinięcie obserwacji na elementy dodane. Mówi się tutaj zarówno o Augmented Reality, jak i Augmented Virtuality – w zależności od tego czy to wirtualne elementy nakładane są na rzeczywiste, czy odwrotnie. Świat przedstawiony za pośrednictwem Augmented Reality jest jednocześnie interaktywny i umożliwia swobodę ruchów w trzech wymiarach (def. R. Azuma). W takim świecie immersja może istnieć na dość ograniczonym poziomie. Wrażenia wizualne odpowiadają oczekiwaniom, jednak nie angażują zmysłów w 100 procentach. Oznacza to, że technologia nie oszukuje wtedy zmysłów, ponieważ człowiek odczuwa rzeczywisty świat w naturalny sposób, a jedynie dodatkowo dostrzega inne elementy. 

Virtual Reality

Zupełnie inaczej jest w przypadku Wirtualnej Rzeczywistości (VR). Dzięki niej możliwe jest wykreowanie całkowicie nowego świata lub dosłowne naśladowanie tego istniejącego. Symulacja rzeczywistości może angażować wszystkie zmysły (wykorzystuje się wrażenia zarówno audialne, jak i smakowe czy węchowe). Głównym elementem jest jednak strona wizualna, która w porównaniu do AR ma o wiele bogatsze zasoby. Poprzez technologiczną izolację odbiorcy od świata zewnętrznego, zwiększa się siła odczuwania przez niego bodźców, co prowadzi do pełnej immersji. VR może być do tego stopnia sugestywna, że na symulację ruchu odpowiada błędnik (na który na co dzień nie mamy wpływu, a który jest niezwykle precyzyjny w określaniu położenia ciała w przestrzeni). Co istotne dzięki wielu rozwojowym projektom udaje się wprowadzać do VR coraz ciekawsze elementy interakcji. Oczywiście na tym etapie w pełni osiągalne są już symulacje wideo w technologii 360, które odbiorca może oglądać jedynie poruszając głową (tak jak na co dzień). Wciąż rozrastają się jednak inicjatywy wprowadzania kolejnych elementów do interakcyjności, tak by immersja mogła osiągnąć najwyższy poziom (chodzenie, ruch kończyn, dotyk itp.).

Mixed Reality

Rzeczywistość mieszana (lub hybrydowa) to swego rodzaju połączenie AR i VR. Funkcjonuje dzięki wprowadzeniu elementów wirtualnej rzeczywistości do doświadczanego świata, co prowadzi jednocześnie do jego rozszerzenia (AR). Podczas gdy AR to tylko bierne dodawanie elementów do rzeczywistości, MR pomaga zmieniać samą rzeczywistość za pośrednictwem symulowanych elementów. Można powiedzieć, że rzeczywistość mieszana może być rozwinięciem nieco mniej zaawansowanych możliwości AR.

Rodzaje wirtualizacji w gruncie rzeczy odnoszą się do stopnia immersyjności, a więc i do siły doświadczenia danej rzeczywistości oraz interakcji odbiorcy. Każdy z rodzajów znajduje swoje zastosowanie w różnorodnych branżach. Przy okazji zawiązywania się pomysłów wykorzystania tej technologii w danym celu, warto rozważyć wybór określonego rodzaju. Dzięki temu będzie możliwe spełnienie oczekiwań odbiorcy i stworzenie najlepszej równowagi pomiędzy interakcją, immersją i wyobraźnią (def. rzeczywistości wirtualnej za G. Burdea i P. Coiffetem).

 

Część 2 artykułu przeczytasz tutaj>