Andziaks niedawno mierzyła się z kryzysem wizerunkowym, stając się bohaterką dyskusji na temat granic odpowiedzialności influencerów i konsekwencji ich działań dla marek własnych. Jednocześnie, twórczyni rozwijająca działalność biznesową poza internetem, wprowadziła kolejne produkty sygnowane swoim nazwiskiem, tym razem dostępne również w ogólnopolskiej sieci Biedronka.
Czy ostatnie kontrowersje mogą wpłynąć na jej pozycję rynkową? Czy wejście do tradycyjnego handlu pozwoli jej uniezależnić się od popularności w mediach społecznościowych? I wreszcie – czy konsumenci są w stanie oddzielić wizerunek influencera od jakości oferowanych przez niego produktów?
O te kwestie zapytaliśmy Olivię Drost-Michalik, CEO oLIVE media, oraz Kamila Bolka, Business Development Directora w Tears of Joy. Eksperci przyglądają się sytuacji Andziaks z perspektywy influencer marketingu, budowania marek osobistych i rozwoju biznesów opartych na popularności twórców internetowych.
Jak oceniasz sytuację Andziaks w kontekście ostatniego kryzysu wizerunkowego i jego potencjalnego wpływu na rozwój jej marki? Czy tego rodzaju kontrowersje mogą realnie zaszkodzić biznesowi influencera?

Olivia Drost-Michalik: Andziaks nie zbudowała swojej pozycji na byciu nieomylnym autorytetem, lecz na wpuszczaniu setek tysięcy ludzi do swojego prywatnego świata. Jej społeczność to twardy elektorat, który wybacza znacznie szybciej niż komentatorzy w sieci.
Owszem, w pierwszych dniach burzy, działy marketingu zewnętrznych marek, z którymi współpracuje twórczyni lub w najbliższych tygodniach miała współpracować, wstrzymały oddech, a na profilu zrobiło się duszno od krytyki. Kryzys może mieć wpływ na jej współprace z dużymi brandami, w których działy compliance i bezpieczeństwa wizerunkowego wstrzymają publikacje. Ale dla jej własnych biznesów to rzadko bywa wyrok, a co więcej – zazwyczaj taki kryzys w raportach pokazuje najwyższe słupki sprzedażowe.
Dopóki kontrowersja nie dotyka bezpośrednio jakości oferowanych produktów – nie ma tam mowy o oszustwie czy wadach fabrycznych (takie historie też zna rynek influencer marketingu) – dopóty machina sprzedażowa kręci się dalej.
W dobie internetu o krótkiej pamięci takie potknięcia stają się po prostu kolejnym rozdziałem telenoweli, którą jej fani z wypiekami na twarzach śledzą od lat.

Kamil Bolek: Pytanie, czy kiedy rozmawiają o tobie politycy, branża komentuje i rozpisują się prawie wszystkie media, bo „rozpętałaś burzę” – a przypominam wystarczyło coś palnąć w swoim vlogu – to czy mówimy w ogóle o kryzysie. Zdobywanie popularności przybiera dziś niestety różne formy. Czy Chajzerowie mają aktualnie kryzys wizerunkowy czy przeżywają szczyt swojej popularności? To po pierwsze.
Po drugie, często zapominamy, że popularni influencerzy i influencerki mają najczęściej dwa wizerunki: jeden „publiczny”, powszechny, medialny, drugi wśród swojej społeczności, fanów – i te wizerunki nie zawsze się pokrywają. Ludzie „z zewnątrz” generalnie nie szanują influencerów, czekają na ich wpadki, chętnie klikają dramy o nich itp. Ale wewnątrz społeczności mamy drugi koniec skali. Tak samo jest z markami – lovebrandom fani są w stanie wybaczać naprawdę dużo.
Skrajny, najbardziej jaskrawy przykład to patostreamerzy – powszechnie potępiani, ale dla swoich fanów, niestety, często pozostają idolami. Ale takie „rozdwojenie” ma wielu influencerów, również tych pozytywnych.
Dlatego nie sądzę, żeby w dłuższej perspektywie ta sytuacja miała jej zaszkodzić. Niektóre marki pewnie się na chwilę wstrzymają, obawiając się potencjalnego ryzyka tu i teraz, ale w dłuższej perspektywie, gdy kurz opadnie i mało kto będzie już pamiętał o szczegółach – łatwo będzie zamienić „miałam kryzys wizerunkowy” na „wywołałam ogólnopolską dyskusję o podatkach”.
Andziaks wprowadziła niedawno kolejne produkty (herbata na zimno, batony) sygnowane swoją marką, które tym razem trafiły do ogólnopolskiej sieci Biedronka. Jak oceniasz tę strategię rozwoju? Czy wejście do tradycyjnego handlu może pomóc influencerce uniezależnić biznes od ich popularności w mediach społecznościowych?
Olivia Drost-Michalik: W przypadku Andziaks to nic nowego. Angelika jest jedną z nielicznych polskich influencerek, które bardzo wcześnie i konsekwentnie zaczęły budować, niezależne od samych współprac reklamowych, zaplecze biznesowe. Poza działalnością medialną na YouTube i Instagramie oraz kontraktami ambasadorskimi, ma od kilku lat firmę Twinkle Candle ze stacjonarnymi butikami i wielomilionowymi przychodami oraz Te Azzurra, która sprzedaje akcesoria do zaparzaczy i liściaste herbaty premium. Wprowadzenie napojów do Biedronki nie jest tutaj żadną nowością i nie pomoże influencerce uniezależnić się od przychodów z social mediów, bo to wydarzyło się już dawno. Andziaks buduje dywersyfikację przychodów od wielu lat i biznesowo ta strategia jest świetna.
Wprowadzanie produktów do stacjonarnych sieci przez influencera zawsze ma swój peak na początku – tutaj najlepszym przykładem ostatnich czasów była pizza Książula. W pierwszym tygodniu nazwisko na etykiecie działa jak magnes i gwarantuje pustki na półkach, bo napędza je viral i ciekawość. Jednak Biedronka czy inne sieci to nie miejsce na sentymenty – tam nie kupuje się produktów z sympatii do vloga, tylko z pragmatyzmu. Jeśli herbata czy batonik obronią się smakiem, składem i ceną w ślepym teście, marka ma szansę zacząć żyć własnym życiem. Jeśli okażą się tylko ładnie opakowanym gadżetem, znikną z gazetek tak szybko, jak się w nich pojawiły. To nie jest natychmiastowe uniezależnienie biznesu od jej popularności, ale jedyna realna próba sprawdzenia, czy mamy do czynienia z pełnoprawną marką konsumencką, czy tylko z kolejnym influencerskim „merchem”.
Kamil Bolek: Nie powiedziałbym, że dzięki temu mogą się uniezależnić od swojej popularności, ponieważ sprzedaż ich produktów jest często mocno z tą popularnością powiązana. Ale zdecydowanie mogą się dzięki temu uniezależniać od reklamodawców, sponsorów, współprac z markami czy przychodów z reklam wyświetlanych przez platformy. Dywersyfikacja źródeł przychodu i monetyzacja swojej popularności na różne sposoby to biznesowo bardzo mądry ruch.
Własne linie produktowe, sygnowane serie, marki własne lub współtworzone – to sposoby, które na rynku widzimy od lat. Od topowych amerykańskich celebrytów, gwiazdy sportu, przez influencerów, aż po mikroinfluencerów tworzących, np. swoje produkty cyfrowe. Dlatego coraz częściej mówimy nie o „influencer marketingu” a o „ekonomii twórców”. Bo to dużo szersze (i warte kilkukrotnie więcej) zjawisko.
Czy konsumenci potrafią oddzielić osobę influencera od produktów, które ten tworzy lub promuje? Innymi słowy, czy można stracić zaufanie do twórcy, a jednocześnie nadal chętnie kupować jego produkty? Od czego może zależeć taka decyzja?
Olivia Drost-Michalik: Gdy produkt influencera dostępny jest w jego własnym sklepie (np. online) – kupują go wyłącznie jego fani i mogą wybaczyć wiele niedociągnięć produktu. Obecność w sieci niesie zupełnie inne ryzyko – tutaj kupują wszyscy, którzy mają również ochotę na daną kategorię produktową, a co więcej – mogą nie znać Andziaks lub nie zauważyć jej pseudonimu na puszce. Tu produkt musi obronić się jakością, smakiem.
W obliczu obecnych chmur nad wizerunkiem Andziaks wiele osób pójdzie do Biedronki po napój, by go przetestować, mieć zdanie na ten temat, móc wypowiedzieć się w social mediach czy nagrać na TikToka viralowy test smaków. Próg wejścia, tzn. cena produktu, jest tak niska, że nie stanowi bariery inwestycyjnej. Jeśli produkt się obroni (tego jeszcze nie wiemy) – jego sprzedaż i dystrybucja może być niezależna od sympatii klientów do twórcy.
Kamil Bolek: A czy można kupować produkty marki, do której straciło się zaufanie? No, można. I historia pokazuje niestety, że część konsumentów nie pamięta wielu kryzysów, skandali, nawet katastrof ekologicznych wywołanych przez swoje ulubione marki – a przecież mówimy tu o zupełnie innym kalibrze i skali.
Niemniej zaufanie i wiarygodność to dzisiaj bardzo cenna waluta, a w przypadku influencerów często nawet kluczowa. To ich najcenniejszy kapitał. Dlatego częściej kupimy słabszy produkt od swojego idola, idolki niż świetny produkt od kogoś, kogo nie lubimy. Z markami jest podobnie. Nie bez powodu nazywamy to nawet „marką osobistą”.